• پنجشنبه ۱۷ اسفند ماه، ۱۳۹۶ - ۱۵:۰۴
  • دسته بندی : اجتماعی
  • کد خبر : 9612-7314-5
  • خبرنگار : 04
  • منبع خبر : خبرگزاری ایسنا

زنان بندرعباسی از مدیران شهری چه انتظاری دارند

در کوچه و خیابان‌های شهر قدمی زدیم و تا صداهای کمتر شنیده‌شده زنان شهر را منعکس کنیم.

در این گزارش تلاشمان بر این بوده تا از دریچه نگاه زنان بندرعباس به مطالبات شهری و تعریفشان از شورای شهر و وظایف شورا نگاهی کرده  و تا حد امکان، صدای اقشار مختلف زنان بندرعباس ازجمله زنان خانه‌دار، زنان شاغل و خانه‌دار، فعالین مدنی حوزه زنان، جامعه ورزشی بانوان استان و دختران جوان را به گوش مسئولین و سیاست گزاران حوزه شهری به‌طور اعم و شورای شهر و بانوان راه‌یافته به شورای شهر به‌طور خاص برسانیم. این گزارش بررسی و برشی کوتاه بر طیف وسیع نیازها و مشکلات و مطالبات زنان در شهر بندرعباس بوده و به‌عنوان پیش درآمدی در این باب به نگارش درمی‌آید.

تصمیم بر آن بود تا به‌عنوان حسن ختام طرح این مطالبات، به دو خانم راه‌یافته به شورای شهر مراجعه کرده و صحبت‌ها، شعارها و برنامه‌های آنان را در قبال مطالبات زنان شهر بشنویم و منعکس کنیم تا دراین‌باره یک‌طرفه به قاضی نرویم اما بنابر دلایلی این امکان فراهم نشد!

به گزارش ایسنا، منطقه خلیج‌فارس، گفت‌وگوهایی با موضوع واحد از چند شخص از اقشار مختلف، به‌عنوان نماینده اقشار مختلف زنان در ادامه ارائه می‌شود. موضوع محوری در این مصاحبه‌ها، مطالبات زنان از اعضای شورای شهر و بیان معضلات و مشکلات شهری از دریچه نگاه این زنان به‌عنوان شهروندان بندرعباس است.

فرزانه 25 ساله مدیر داخلی یک شرکت خصوصی و خانه‌دار است

*مطالبه شما به‌عنوان یک شهروند و خاصه به‌عنوان یک زن که علاوه بر نقش خانم خانه‌دار، در بیرون از منزل مشغول به کار هستید، از اعضای شورای شهر جدید بندرعباس چیست؟

برای من که مدت یک سال است در بندرعباس ساکن شدم و در نگاه مقایسه با شهری که قبلاً زندگی می‌کردم، چیزی که در وهله اول به چشم می‌خورد، کم بودن امکانات رفاهی و سرگرمی برای زنان است. تنها چیزی که به‌وفور در شهر یافت می‌شود، باشگاه‌های خصوصی است که به علت هزینه‌های بسیار بالا عملاً استفاده از آن‌ها برای همه اقشار جامعه ممکن نیست.

شهری که سابقاً سکونت داشتم، فارغ از وجود پارک بانوان در اکثر پارک‌ها مکانی برای ورزش عمومی بانوان تعبیه‌شده بود که مربی خدمات آموزشی ارائه می‌داد؛ به‌طور مثال تور والیبال و امکانات ورزشی دیگر در فضایی امن برای حضور بانوان تعبیه‌شده بود اما در اینجا متأسفانه از این بابت سرگرمی خاصی برای بانوان نیست. در مورد استخرهای شهر هم همین جریان وجود دارد، استخرهایی که امکان دسترسی به آن‌ها به لحاظ هزینه‌ای وجود دارد. به لحاظ بهداشتی سطح پایینی دارند و مابقی استخرها ازجمله استخر هرمز، به دلیل هزینه بالا در دسترس همگان نیست.

مشکل بعدی بحث فاضلاب‌های شهری و وجود سوسک در منازل مسکونی هست که برای من بشخصه این موضوع بسیار حائز اهمیت هست. مشکل دیگری که در طی اقامت در این شهر با آن مواجه شدم، اینکه دسترسی به دارو در این شهر به‌شدت دشوار است. حتی بعضی چیزهای پیش‌پاافتاده مثل بعضی برندهای شامپو که در شهرهای دیگر به‌راحتی یافت می‌شود در این شهر موجود نیست.

در حوزه خدمات شهری، به‌ویژه بحث اتوبوس و تاکسی ضعف وجود دارد و عملاً تعداد اتوبوس‌ها برای استفاده آن‌قدر کم است که به چشم نمی‌آید. بازهم اینجا در مقایسه با شهری که قبلاً اقامت داشتم تفاوت فاحشی وجود دارد. در حوزه آسیب‌های اجتماعی، حضور متکدیان و کارتن‌خواب‌ها در سطح شهر باعث ایجاد حس ناامنی می‌شود. حضور کودکان کار هم خیلی پررنگ هست و این واقعاً تأسف‌برانگیز است.

*به‌عنوان یک خانم شاغل، وضعیت حضور زنان در اجتماع یا محیط کار را چگونه ارزیابی می‌کنید و مشکلات موانع این حضور را چه می‌دانید؟

در محل کار خودم، چون مدیر یک خانم هست، نگاه‌های جنسیتی و تبعیض‌آمیز وجود ندارد اما در بسیاری مشاغل مشاهده می‌شود که زنان، به‌صرف زن بودن به‌عنوان نیروی کار ارزان به خدمت گرفته می‌شوند و معمولاً بیمه بیکاری برایشان در نظر گرفته نمی‌شد!

متکدیان در بندرعباس

به گفته اکرمی، معاونت سیاسی استانداری هرمزگان؛ طرح‌های جمع‌آوری متکدیان در بندرعباس به چرخه ای تکراری تبدیل‌شده است.   طرح‌ها و اقدامات ضربتی همان‌گونه که از نام آن‌ها نمایان است برای یک مقطع کوتاه‌مدت طراحی می‌شوند و باید برای رسیدن به نتیجه بلندمدت تغییر رویه داد . طرح جمع‌آوری متکدیان از سطح شهر بندرعباس در طول سال توسط شهرداری بندرعباس و با همکاری نیروی انتظامی، بهزیستی و دانشگاه علوم پزشکی انجام می‌گیرد . در ایام نوروز این طرح با شدت بیشتری پیگیری می‌شود که می‌توان گفت برای کوتاه‌مدت و همان مقطع تعطیلات نوروزی مناسب است اما نقطه پایانی برای آن در نظر گرفته نشده و متکدیان پس از مدتی رهاشده و به تکدی گری ادامه می‌دهند.

سمیرا 18 ساله و در حال تحصیل است   

فکر می‌کنم کار زنان دغدغه و مشکل اصلی زنان شهر است، دیدن خانم‌هایی که در ساحل و در فضای ناامن، مشغول به کارهایی ازجمله فروش قلیان هستند باعث می‌شود به این نتیجه برسم که مشکل اشتغال بحثی جدی است، چون امکان اشتغال برای زنان وجود ندارد، زنان به سمت کارهایی می‌روند که نباید.

مشکل بعدی من به‌عنوان یک دختر در جامعه بحث امنیت است، آزارهای کلامی که در خیابان دیده می‌شود باعث می‌شود برخی محلات یا خیابان‌ها را برای عبور انتخاب نکنم یا از حضور در سطح شهر حس بدی داشته باشم و در همین راستا بحث عدم نورپردازی مناسب معابر هم نکته مهمی هست که باعث ناامنی بیشتر معابر در ساعات غروب و شب می‌شود و حضور مرا به‌عنوان یک دختر در اجتماع و در سطح شهر با مشکل مواجه می‌کند.

مسئله آزار کلامی در خیابان

آزار خیابانی به هر نوع عمل و کلام جنسی گفته می‌شود که در مکان‌های عمومی رخ می‌دهد. آرامش جسمی و روانی یک فرد را از بین می‌برد و در او نوعی احساس ترس، تهدید، ناامنی، توهین و بی‌احترامی ایجاد می‌کند.

کم نیستند زنان و دخترانی که تجربه آزار و اذیت در خیابان را داشته‌اند،   آزار و اذیت‌هایی همراه با متلک شنیدن، نگاه‌های خیره. خیلی از زنان و دختران در مواجه با چنین اتفاقی سکوت را ترجیح می‌دهند. تعداد معدودی از آن‌ها هم سعی می‌کنند واکنشی کلامی نشان دهند اما چه سکوت و چه واکنش نتوانسته این نوع از خشونت جنسی نسبت به زنان را در جامعه ما کاهش دهد.

به گفته نماینده معاونت راهبردی قوه قضاییه در سال 94؛ میزان مزاحمت برای زنان و دختران دو برابر شده است. دو برابر شدن این مزاحمت‌ها را بر اساس آماری از نیروی انتظامی اعلام‌شده است. طبق این آمار از سال 89 تا 93  مزاحمت‌ها برای زنان 98 درصد رشد داشته است.

امنیت زنان در سطح شهر تأثیر قابل‌توجهی در میزان حضور زنان در اجتماع دارد. ازاین‌رو مشاهده می‌کنیم،  چطور موضوع  کوچکی مثل نورپردازی معابر که جزو کوچک‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین وظایف مسئولان شهری است و در گفتگوی فوق نیز به آن اشاره شد؛ تأثیر بسزایی در میزان امنیت زنان و دختران در سطح شهر خواهد داشت.

وضعیت زنان در بازار کار

 بررسی سطح توسعه بازار کار به تفکیک جنسیت در سال‌های 1384 تا 1390 نشان می‌دهد در طول سال‌های مذکور تغییرات سطح توسعه بازار کار زنان روند پایداری نداشته است. مقایسه سطح توسعه‌یافتگی بازار کار زنان و مردان نشان‌دهنده، برتری همیشگی مردان در بازار کار است. بر اساس گزارش توسعه انسانی سال 2014 میانگین نرخ مشارکت زنان در سطح جهانی 50.6 در صد گزارش‌شده، این شاخص برای ایران 17.6 درصد است. تحقیقات انجام‌شده حاکی از نرخ پایین دستمزد زنان در مقایسه با مردان است. در اغلب بررسی‌ها تأثیر میزان دستمزد بر عرصه نیروی کار در ایران تائید شده است. بررسی شاخص توسعه نیز حاکی از آن است که یکی از علل اصلی پایین بودن توسعه جنسیتی در ایران، تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای است که سهم درآمدی زنان در مقایسه با مردان دارد. نتایج ارزیابی حقوقی و دستمزد متخصصان و مدیران در 23 گروه شغلی نشان می‌دهد زنان حداقل 23 درصد کمتر از مردان در شرایط برابر، دستمزد دریافت می‌کنند.

مهدیه 45 ساله و خانه‌دار است

*چه خواسته‌هایی از مسئولین شهری در حوزه زنان دارید؟

تأسیس شهربازی برای بزرگسالان، افزایش فضای سبز در شهر، ایجاد مکان‌هایی مثل کافه ترا و کافی‌شاپ که مخصوص بانوان باشد، ایجاد موقعیتی که مثل تهران خانم‌های خانه‌دار بتوانند کار در منزل داشته باشند و برای خودشان درآمدزایی کنند از مهم‌ترین خواسته‌هایم است.فکر می‌کنم در حال حاضر درصد کمی از برنامه‌ریزی‌های شهری بدرد خانم‌ها می‌خورد و زنان چندان موردتوجه قرار نگرفته‌اند.

معصومه 42 ساله و خانه‌دار است

*چه خواسته‌هایی از مسئولین شهری در حوزه زنان دارید؟

اولین مسئله فاضلاب شهری است که با گرم شدن هوا باعث بوی بد می‌شود و باعث می‌شود زیبایی شهر به حاشیه برود. یکی از مهم‌ترین خواسته‌هایم جمع‌آوری زباله‌ها از سطح شهر و تلاش برای ایجاد فرهنگ، تفکیک زباله در سطح شهر است. جمع‌آوری زود به زود زباله‌ها چون با گرما هوا بوی زباله‌ها آزاردهنده‌تر می‌شود.

مورد دیگری که مشاهده می‌شود اینکه متأسفانه دریای بندرعباس جایی برای شنای خانم‌ها ندارد. علاوه بر جنبه تفریحی، مثلاً برخی برای درمان دیسک کمر نیاز دارند به آب دریا، در طول ساحل بندرعباس هیچ جایی برای شنای زنان تعبیه نشده است. برعکس دریای شمال که در شهرهای مختلف طرح برای شنای بانوان هست و مکانی پوشیده با دوش آب و امکانات دیگر برای شنای بانوان ساخته‌شده است.

خواسته بعدی من این است که باشگاه‌های دولتی احداث شوند. شهریه باشگاه‌های خصوصی در سطح شهر بسیار زیاد است و خیلی از بانوان به دلیل مشکلات اقتصادی نمی‌توانند از امکانات ورزشی استفاده کنند.

زباله گردها! فکری به حال زباله گردها شود. کمیته امداد یا یک ارگان و نهاد غیردولتی می‌بایست آن‌ها را تحت پوشش قرار دهد. زباله گردی در شهر زیاد مشاهده می‌شود. باید اقدام اساسی صورت گیرد. علاوه بر آن افرادی که در فصل‌های سرد سال در حاشیه شهر و در پارک‌ها می‌خوابند بسیار زیاد هستند. باید کمپی برای آن‌ها دایر شود تا در زمستان و تابستان محلی برای سکونت داشته باشند.

در اغلب شهرها، بازارهای محلی شستشو داده می‌شوند. متأسفانه بازار ماهی‌فروشان این شهر به دلیل عدم شستشو بوی بدی دارد و مسافرانی که به این شهر می‌آیند از این موضوع آزرده‌خاطر می‌شوند. درست است که در شهر با کمبود آب مواجه هستیم اما شهرداری می‌تواند با کمک ماشین‌های آتش‌نشانی از آب دریا برای شستشوی بازار استفاده کند و بازار دست‌کم روزی یک‌بار شستشو شود.

فواره‌های آب (آب‌نماها) در سطح شهر خیلی کم هستند و این موضوع مغفول مانده است. این فواره‌ها چه به لحاظ آب و هوایی و چه به لحاظ زیبایی اهمیت ویژه‌ای دارند و به بهبود فضای شهری کمک می‌کنند.

مشکل فاضلاب شهری

درحالی‌که سال‌ها از آغاز پروژه شبكه فاضلاب بندرعباس می‌گذرد، همچنان اين پروژه با مشكلاتي عديده روبه‌رو است. با افزايش و رشد صعودي جمعيت اين شهر موضوع فاضلاب و جمع‌آوری آن به يكي از دغدغه‌های اصلي مسئولان شهري، سلامت و آبفا تبدیل‌شده است.  باوجود تأکید مسئولان رده‌بالای استان؛ همچنان شبكه فاضلاب بندرعباس (هرچند كه به گفته مسئولان بيش از 65 درصد پيشرفت فيزيكي دارد) اما نتوانسته است بويي كه در جای‌جای شهر هرروز شامه رهگذران و شهروندان را می‌آزارد از خیابان‌ها و معابر حذف كند. (به نقل از سایت خبری انتخاب)

به نقل از مدیرکل اداره حفاظت از محیط‌زیست هرمزگان، هم‌اکنون جمعیت شهری بندرعباس بالغ‌بر  500  هزار نفر است و این در حالی است که زمانی که طرح ساخت سیستم فاضلاب شهری در سال 70 برای بندرعباس به تصویب رسید این شهرستان دارای 320 هزار نفر جمعیت بود . افق ساخت سیستم فاضلاب شهری بندرعباس در سال 1390 تعیین‌شده بود که متأسفانه هنوز این پروژه به‌طور کامل تحقق‌نیافته است.

دلیل این امر را افزایش جمعیت شهرهای بندری طی سال‌های اخیر و نیز افزایش ساخت‌وسازهای مدرن در شهرستان بندرعباس عنوان کرد . در حال حاضر 70 درصد فاضلاب شهری بندرعباس تصفیه می‌شود و بر این اساس 600 لیتر در ساعت پساب تولید می‌شود.    

در ادامه به سراغ خاکساری، نایب‌رئیس هیئت تیراندازی استان هرمزگان رفتیم و نظراتش را جویا شدیم.

*فکر می‌کنید تصور شهروندان عادی در رابطه با وظایف شورای شهر چیست و چقدر دراین‌باره آگاهی دارند؟

فکر می‌کنم اطلاعات و آگاهی در این مورد بسیار محدود است و شاید مهم‌ترین چیزی که از وظایف شهردار به ذهن شهروندان می‌آید، انتخاب شهردار است.

*وضعیت ورزش بانوان در شهر بندرعباس را از نظر امکانات سخت‌افزاری و همین‌طور میزان استقبال بانوان چطور ارزیابی می‌کنید و فکر می‌کنید چه عواملی در ایجاد این وضعیت دخیل هستند؟

اگر بخواهم در مورد رشته خودمان اظهارنظر کنم، ما حتی سالن استاندارد برای فعالیت نداریم. باوجوداینکه بارها از اداره ورزش و ادارات ذی‌ربط خواستیم که مراجعه کنند و از نزدیک وضعیت سالن‌ها را ببینند اما اقدامی از جانب آن‌ها صورت نگرفته است. ازآنجایی‌که بندرعباس شهر ساحلی هست و به خاطر وجود جزایر اطراف و همچنین به خاطر ماهیت اقتصادی شهر، اغلب در برگزاری مسابقات کشوری سایر استان‌ها تمایل دارند، بندرعباس میزبانی مسابقات را بر عهده بگیرد اما به دلیل عدم وجود سالن استاندارد، ما نمی‌توانیم میزبانی مسابقات را بر عهده بگیریم. در سایر ورزش‌ها هم سرمایه‌گذاری که باید انجام شود، صورت نگرفته و از نظر امکانات سخت‌افزاری مشکلات عدیده‌ای وجود دارد.

از نظر استقبال مردمی هم، با استقبال چشم‌گیری مواجه نیستیم و میزان توجه بانوان به ورزش کمتر از حد انتظار است. دلیل  استقبال کم، می‌تواند بحث تبلیغات یا امکانات ورزشی موجود باشد. با ایجاد اماکن ورزشی و جذب سرمایه گزاران می‌توان این مشکل را مرتفع کرد. متأسفانه وزارت ورزش و جوانان امر خطیر جذب سرمایه‌گذاران را به هیئت‌ها واگذار کرده است. بخش زیادی از مشکلات ورزش ما و سایر ورزش‌ها ازجمله ورزش‌های رزمی، شنا، ورزش‌های بومی محلی و .... قطعاً به قصور و عدم توجه وزارت ورزش و جوانان بر می‌شود و هر آنچه هم‌اکنون انجام می‌شود کاملاً خودجوش است و بدون دریافت کمکی از جانب وزارت ورزش و جوانان است. در طول سال مراجعات بسیاری وجود دارد اما به دلیل عدم وجود امکانت کافی ما نمی‌توانیم جوابگو باشیم و این کمبود امکانات به‌مرورزمان موجب دل‌زدگی افراد شده و نبود امکانات را می‌توان به‌عنوان یکی از دلایل عدم استقبال برشمرد.

*انتظار شما به‌عنوان نماینده جامعه ورزش بانوان از اعضای شورای شهر چیست؟

بخش فرهنگی ورزشی شهرداری بخش کوچکی نیست، اما خیلی کم و بسته فعالیت می‌کند. شورای شهر می‌تواند شهرداری را موظف کند تا در جهت گسترش فعالیت‌های این بخش از شهرداری تلاش کند و قطعاً شورای شهر در این موضوع تأثیر بسزایی خواهد داشت.

*فکر می‌کنید عاملی هست که مانع از حضور و استقبال بیشتر بانوان در مقایسه با آقایان از فعالیت‌های ورزشی شود؟

اگر بخواهیم در مقام مقایسه ورزش بانوان و آقایان برآییم. اوضاع ورزش بانوان چندان بد نیست و در برخی رشته‌ها می‌توان گفت بانوان وضعیت بهتری دارند.

ورزش در بانوان

زنان بیش از نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، افرادی که مسئولیت خطیر تربیت نسل آینده ایران را به عهده‌دارند. روند توسعه زندگی شهری و تغییر الگوهای حرکتی روزانه و درنتیجه کاهش فعالیت‌های حرکتی به‌ویژه در بانوان، اندام‌ها و عضلات آنان را تحت تأثیر و خطر جدی کم‌تحرکی و ضعف‌های جسمانی قرار داده است.

نتایج حاصل از این تحقیقات نشان می‌دهد مشکلات اساسی در عدم گسترش ورزش‌های همگانی در سطح بانوان کشور، ناشی از کمبود فضاهای ورزشی ویژه بانوان، عدم فرهنگ‌سازی مناسب در این زمینه از سوی مسئولان و رسانه‌های گروهی، کمبود نیروهای کارآزموده و باتجربه در زمینه آموزش رشته‌های مختلف ورزش‌های همگانی به بانوان، دسترسی نداشتن به فضاهای ورزشی عمومی و گران بودن آن‌هاست.

با توجه به نظرسنجی‌های انجام‌شده، بانوان موردبررسی برای رفع چنین موانعی، توجه به ایجاد مکان‌ها و فضاهای ورزشی خاص بانوان، رایگان کردن ورزش‌های همگانی برای همه بانوان کشور، تربیت مربیان زن در گرایش‌های متنوع ورزش‌های همگانی، فعال‌سازی نقش رسانه‌های گروهی در ارتقای سطح فرهنگ گرایش به ورزش در میان بانوان و برگزاری مسابقات تفریحی‌ورزشی در میان اقشار مختلف بانوان کشور را پیشنهاد کردند.

رویا جهانگیری، فعال مدنی بندرعباس در این خصوص به گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا پرداخت و پاسخگوی سؤالات حوزه بانوان شد.

*به‌عنوان اولین سؤال، خودتان را معرفی کنید و به‌طور مختصر فعالیت‌هایی که در حوزه زنان داشتید را تشریح کنید؟

سازمان مردم‌نهاد ما در حوزه زنان پیگیر بحث تاب‌آوری زنان بوده است. در مقوله تاب‌آوری اجتماعی زنان  بحث توانمندسازی  تشکل‌های غیردولتی را با روش  TOT   . دنبال کردیم. درواقع تسهیل گران تشکل‌های غیردولتی را تحت آموزش قراردادیم. بدین ترتیب تسهیلگران از 20 تشکل مختلف و از 20 منطقه استان تحت آموزش قرارگرفته و سپس به مناطق خودشان رفتند تا آموزش‌های لازم را برای ساکنان آن منطقه انجام دهند.

موضوعی که این تسهیل گران تحت پوشش قراردادند بحث‌های توانمندسازی زنان بوده و مشکلاتی که در این مناطق گریبان گیر زنان هست، موردبررسی قرار می‌گیرد و درنهایت راه‌حل‌هایی از دل جلسات و با کمک مردم همان منطقه به دست می‌آید. بحث‌ها دامنه متنوعی دارد، از بحث‌های معیشتی و اشتغال زنان گرفته تا مباحث اجتماعی و آسیب‌هایی که گریبانشان هست. این بحث‌ها نهایتاً منجر به ارائه راهکار می‌شود و این راهکارها در بازه‌های زمانی مختلف تحقق پیدا خواهد کرد. به‌عبارت‌دیگر ریسک خاص زنان در آن منطقه بررسی می‌شود و راه‌حل‌ها به وجود می‌آیند.

*ارتباط حوزه کاری شما (فعالیت مدنی) با حوزه مدیریت شهری، شورای شهر و شهرداری به چه شکل هست؟

علی‌رغم اینکه  ما به‌عنوان سازمان مردم‌نهاد به شهرداری و شورای شهر مراجعه کردیم و خواستار این بودیم که در حوزه مسائل شهری فعال باشند ، هیچ حمایتی از سمتشان صورت نگرفته است. به‌علاوه ما در حوزه آسیب‌های اجتماعی و بحث‌های توانمندسازی زنان فعالیت می‌کنیم و این حوزه‌ها طبق نص صریح قوانین و وظایف شورای شهر و شهرداری در حیطه وظایف آن‌ها هست.

ما طبق آنچه در قانون مطرح‌شده، مراجعه کردیم و کمک خواستیم. در دوره‌های قبل البته همکاری‌هایی بوده اما در دوره‌ای که گذشت متأسفانه تمایلی به فعالیت نبوده و یا حداقل در مورد NGO   ما این‌طور بوده است.  در حوزه مسائل شهری، استاندار خواستار دخالت و کمک  NGOها هستند اما اعضای شورای شهر هیچ‌وقت چنین درخواستی نداشته‌اند. به‌شخصه عضو کارگروه اعتیاد استانداری، کارگروه مشارکت‌های مردمی استانداری و کارگروه زنان استانداری که به ریاست معاون استاندار اداره می‌شوند، هستم. سؤال اینجاست که اگر ما را در این مسائل صاحب‌نظر می‌دانند و عضو هستیم چرا در حوزه مسائل شهری اجازه ورود و اظهارنظر داده نمی‌شد. قطعاً اقدامی از طرف این بزرگواران صورت نگرفته گر نه ما حاضر به همکاری هستیم و در همین لحظه من اعلام می‌کنم که چنانچه از ما دعوت به عمل به یاد برای همکاری ما حاضر به همکاری هستیم.

*انتظار شما به‌عنوان یک فعال مدنی که فعالیت زنان هم دارید، از شورای شهر جدید به‌ویژه دو عضو خانم که وارد شورا شدند چیست؟

یک زن وقتی وارد شورای شهر می‌شود، دغدغه اولش، باید خدمت‌رسانی به زنان آن شهر باشد. ازجمله اقدام برای مشارکت اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بانوان.

از خانم‌هایی که وارد شورای شهر شده‌اند می‌خواهم که این موضوعات را دنبال کنند و یک فراکسیون بانوان عضو شورای شهر را تشکیل دهند و از ngo های حوزه زنان برای همکاری دعوت کنند. ما می‌توانیم به آن‌ها طرح و برنامه و ایده بدهیم و بازوان اجرایی آن‌ها باشیم. ضمن اینکه ما فقط از بانوان شورا انتظار نداریم. ما می‌خواهیم که تفکر بها دادن به مشارکت زنان نهادینه بشود و این تفکر می‌تواند از جانب مردان هم دنبال شود. همان‌طور که می‌دانید نیمی از جامعه ما زنان هستند بنابراین مردان شورای شهر هم باید در این حوزه ورود کنند لذا ما از همه اعضای شورای شهر می‌خواهیم که در حوزه افزایش مشارکت سیاسی اجتماعی و فرهنگی زنان مشارکت داشته باشند و ورود کنند و این ورود کردن مختص شعار نباشد و در عمل هم شاهد تغییرات باشیم.

به‌طور مثال در بحث مشارکت اقتصادی زنان، بازارچه‌هایی برای خوداشتغالی ایجاد کنند و یا برای زنان سرپرست خانوار، بازارچه‌هایی طراحی کنند و این بازارچه‌ها را می‌توانند با کمک سازمان‌های مردم‌نهاد اداره و راه‌اندازی کنند. مثلاً هر منطقه  NGO خاص خودش را دارد که می‌تواند به زنان آن منطقه آموزش‌های کارآفرینی دهد و منجر به اشتغال شود. قطعاً شهرداری نقش بسزایی در تقویت NGO ها دارد.

در همه کشورها ازجمله ایران ستادی وجود دارد بنام ستاد سامان‌دهی آسیب‌های اجتماعی. این ستاد متشکل از استانداری، نیروی انتظامی، بهزیستی و شهرداری است.

یکی از آسیب‌ها بحث تکدی گری و پدیده کارتن‌خواب‌ها و بی‌خانمان‌ها است. اما شهرداری حتی یک مرکز در زمینه سازمان‌دهی این افراد ندارد. NGO هایی هستند که در این زمینه فعالیت می‌کنند. حتی اگر خودشان مرکز ندارند موظف هستند از این  NGO ها حمایت کنند.

اما ما شاهد هستیم که این  NGOها حتی برای گرفتن یک دفتر با مشکل مواجه هستند و مکان اجاره کردند درحالی‌که شهرداری مکان‌های زیادی در اختیار دارد و می‌تواند در اختیار آن‌ها قرار دهد. NGO  ها بودجه‌ای را که به‌سختی از طریق خیرین یا جذب بودجه‌های دولتی کسب می‌کنند باید صرف اجاره‌بهای مکان کنند. اصلاً کار کردن در این حوزه‌ها از وظایف ذاتی شهرداری هست و حالا که NGO  هایی فعالیت می‌کند شهرداری موظف است کمک‌رسانی کند. باید خطاب به شهرداری و شورای شهر گفت، ما فقط به توسعه فیزیکی شهر نیاز نداریم. توسعه باید در همه ابعاد اجتماعی ،فرهنگی و اقتصادی اتفاق بیفتد.

مثلاً اگر سری به شهرک پیامبر اعظم(ص) بزنید، مشاهده می‌کنید که چقدر آسیب اجتماعی در این محلات زیاد است . عدم وجود یک داروخانه یا درمانگاه یا برنامه‌ای برای اوقات فراغت کودکان، همگی باعث می‌شود افراد ازجمله کوکان به سمت آسیب‌های اجتماعی کشیده شوند. باید به این مسائل فکر کرد ؛ هر وقت بدون فکر کاری انجام شود آسیب‌ها به وجود می‌آیند و تشدید می‌شوند.

زنان در کرسی‌های قدرت

از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون 9 دوره مجلس شورای اسلامی برگزارشده است و درحالی‌که هیچ محدودیت قانونی برای نامزدی داوطلبانه زنان در انتخابات مجلس وجود نداشته است، سهم داوطلبان زن همواره کمتر از داوطلبان مرد بوده و از 3.02 درصد اولین دوره مجلس شورای اسلامی به 7.3 درصد در انتخابات مجلس ششم رسیده و پس‌ازآن هم چندان تغییری نکرده است. در ده دوره تشکیل مجلس شورای اسلامی تعداد نمایندگان زن مجلس بین 2 نفر (دور اول) تا حداکثر 17 نفر (دور دهم) تغییر کرده است.

این آمار تنها مقایسه‌ای کوچک در رابطه با حضور و مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان است و حکایت از حضور کم‌رنگ زنان در عرصه سیاسی دارد. همان‌طور که پیش‌تر در گزارش مطرح شد در عرصه اجتماعی و اقتصادی هم خبری از برابری فرصت‌ها نیست و همواره نگاه‌های جنسیتی بر عرصه حضور زنان در اجتماع حاکم است گرچه این روزها تب انتخاب کابینه دولت دوازدهم و حضور و مشارکت زنان در آن به یک خواسته عمومی تبدیل‌شده تا جایی که د ۱۵۷ نماینده در نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور ضمن تأکید بر نقش بانوان در انقلاب اسلامی و تحولات اجتماعی کشور درخواست کردند در راستای توسعه پایدار که زنان از ضامنان این توسعه می‌باشند از زنان توانمند و شایسته علاوه بر معاونین ریاست جمهوری در سطح وزیر نیز استفاده شود.

گزارش از مهسا احمدی


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: